Koncepcja na wieczór była prosta: KRYJÓWKA

Jest to knajpa, do której wejść mogą podobno tylko nieliczni. Owiana prawie legendą i pożądana przez wielu. Gdzieś w centrum, ale na żadnej mapie nie zaznaczona, żadnym szyldem nie opatrzona. Gdy zapuka się do drzwi, otwiera je umundurowany strażnik i pyta o hasło. Nowi, nawet jak je znają czekają na górze na możliwość zejścia do piwnic. Nam od razu regał odsunięty został i ukazały się za nim schody… Zeszliśmy do Kryjówki.

Dziwna knajpa. Miejsce, w którym młodzież ukraińska bawi się w bojowników z lat pięćdziesiątych i UPA. Piszę “bawi się”, bo tak mi to wyglądało. Łuski od nabojów porozsypywane na podłodze, karabiny, którymi można sobie pomachać, szkice jakiś bunkrów rozwieszone na ścianach i toasty typu: “Wolna Ukraina! Hej!” – mniej więcej tak to wszystko tam wyglądało. I, nie będę ukrywać, budziło moje zdumienie. Zapytałam Homera ile w tym wszystkim jest prawdy, a ile zabawy i na ile żyją tym,wszystkim, a na ile po prostu parodiują swoich ojców, zamieniając ich ideały w farmę spędzania wolnego czasu. Stwierdził, że to nie zabawa iże tacy są na co dzień, a tu przynajmniej mogą bezpiecznie pokazywać swoje poglądy. Mam szczerą nadzieję, że to prawda.

Jak już gdzieś napisałam (wiem gdzie, ale nie powiem):
Grzeczne dziewczynki bawią się lalkami. Ja wolę trochę inne zabawki
Kryjówka, Lwów, 4.X.2008

Szybko zintegrowaliśmy się z sąsiadami z sąsiednich stolików, łącząc je ze sobą. Okazało się, że Marta jest Polką z Krakowa. Jeździ sobie sama po Ukrainie własnym samochodem już od miesiąca. Niedawno przyłączył się do niej pewien Białorusin, z którym akurat była w Kryjówce. Dosiadła się też do nas ekipa z Kijowa, która do Lwowa przyjechała tylko po to, aby do Kryjówki się dostać. Chyba faktycznie knajpa jest znana na Ukrainie

Sporo było tego wieczora wódki, słoniny, ogórków i smalcu…

Pokrewne tematy

• Relacja z wyjazdu Kijów-Lwów
• Miedzy Kijowem a Lwowem
• Każdy jest potencjalnym złodziejem

Do Lwowa z przesiadkami dojechaliśmy. Najpierw ja do Lublina, potem do Zamościa – tam się spotkaliśmy z Kubą i przy okazji poznaliśmy (trochę miałam obiekcji co do jechania z kimś kogo nie znam, ale w sumie wyszło spoko). Z Zamościa pojechaliśmy do Tomaszowa Lubelskiego, potem do Rawy Ruskiej (już Ukraina) i z niej do Lwowa. Wyszło mi 10zł taniej niż jakby bezpośrednio z Lublina jechać Potem dworzec kolejowy i pociąg nocny do Kijowa.

Podobno w sezonie letnim bywają problemy z pociągami na Ukrainie. My na szczęście bez problemów dostaliśmy bilet. Do Kijowa jechaliśmy klasą o wyższym standardzie, tzw. kupejnyj (ros.kupe). Są to czteroosobowe przedziały z zamykanymi drzwiami. Miejsca są leżące, jak we wszystkich dalekobieżnych pociągach na Ukrainie (zachwycona tym rozwiązaniem jestem!!), numerowane. Pościel jest dla każdego, kocyk, poduszka. Można sobie kupić herbatę. A co najważniejsze nikt bez biletu nie wejdzie do wagonu. Świetne rozwiązanie podróży

W Kijowie byliśmy około 6 rano i od razu zaczęliśmy szukać kobiet wynajmujących kwatery. Stoją one na lewo od wyjścia z dworca. W sumie to dogadaliśmy się z pierwszą lepszą i w sumie za 100 dolarów wynajęliśmy całe mieszkanko na dwie noce. Pierwsze wrażenie klatki było koszmarne: syf, smród iw ogóle lepiej omijać takie zaułki. Ale mieszkanie jak najbardziej w porządku. Czysto, schludnie, lodówka, naczynia, ciepła woda całą dobę.
I co najważniejsze komfort prywatności. Czego chcieć więcej?

I tak zaczęło się nasze trzydniowe zwiedzanie stolicy. Gdzie byliśmy i co widzieliśmy długo by trzeba było pisać. Jak uda mi się odzyskać zdjęcia (nagrane na płytę DVD+R, którego to formatu mój starusieńki komputer nie jest w stanie odczytać), to wrzucę kilka na bloga – one lepiej pokarzą to, co widzieliśmy w Kijowie Pewne jest jedno – liznęliśmy tylko to miasto. Tam tydzień byłby za krótki, żeby wszystko zwiedzić…

Kolejna noc w pociągu. Tym razem w klasie płackartnyj (ros.płackarta). Przytoczę co mój przewodnik na ten temat mówi: “tani wagon bezprzedziałowy, spotykany tylko na wschodzie: 50 osób w odkrytych boksach, zaduch, swojski smrodek, pełna integracja. Trzeba przeżyć, choć niektórym wystarcza tylko raz.” Hmmm, może ja jakaś dziwna jestem, ale mi znacznie bardziej ta klasa odpowiadała niż kupe. Żadnego smrodku, zaduchu (no chyba że w miejscu wyznaczonym dla palących). Ta integracja też nie taka pełna, bo w sumie tylko w ramach tej szóstki, która śpi obok siebie. Fajne jest też to, że się nie zaśpi, bo prowadnica zawsze obudzi przed docelową stacją.

O Lwowie napiszę w następnym poście. W sumie zabytków w nim nie zwiedzaliśmy, a i tak jest miejscem na oddzielną historię…

Pokrewne tematy

• Miedzy Kijowem a Lwowem
• Bangkok
• Kryjówka we Lwowie
• Kopalnia wolframu San Finx
• O spełnianiu marzeń

Kijow to za duze miasto, aby je w trzy dni zobaczyc. Piekne i zaskakujace na kazdym kroku. Nie jest tak pedzace jak Warszawa, mimo, ze to stolica. Duzo parkow i punktow widokowych. Dniepr robi bardzo przytulne wrazenie. A zdobienia kamienic… Ech, kto mnie zna, ten wie jaka wage do tego przykladam Sliczne niektore. No i ten monumentalizm… Ogromne.

Metro tez robi wrazenie. Podobno wybudowane zostalo takie glebokie, zeby na wypeden ewentualnej wojny moglo sluzyc jako bunkry. Bardzo dlugo trzeba w dol zjezdzac, aby na stacje dojechac.

Pociagi. Fajna sprawa z tymi miejscami do spania w pociagach. Dzieki temu mozna choc troche sprobowac w nocy odpoczac. Nie to co u nas… Jak sobie pomysle o nocnych przejazdach do Swinoujscia czy do Wroclawia, to az mnie ciarki przechodza…

No, a teraz juz we Lwowie jestesmy i wlasnie odkrylam, ze jutro odbyc sie na lwowska wersja naszego lubelskiego Jarmarku Jagiellonskiego. Taka niespodzianka I w dodatku polaczona z Festiwalem Piwa. Hmmm

To tyle na szybko. Kiedys jeszcze wiecej opisze. Zmykam na pizze

Pokrewne tematy

• Relacja z wyjazdu Kijów-Lwów
• Kryjówka we Lwowie
• Bangkok
• Heh… proza życia…
• Zmasowany atak taxi

Leży na drugim piętrze trzypiętrowego budynku. Wezwałyśmy windę, żeby zjechać. Wsiadamy.
Ja: O, do góry jedzie.
Edyta: A co, ma jechać w bok?

Nie mam pojęcia czemu ci ludzie w windzie śmiać się zaczęli…

A jutro do Lwowa. Wszystko wskazuje na to, że tylko z Kubą. Plan mamy niezły… Chyba by mnie z domu nie wypuścili, jakbym wspomniała, gdzie zamierzamy pojechać (Edyta, nie blednij bez potrzeby! ). Mam pozytywne odczucia Fakt, w pewien sposób uciekam tym wyjazdem. Ale co tam, naładuję się i będę mogła wrócić z podniesioną głową. Przynajmniej taki jest plan…

Pokrewne tematy

• Park Historyczny Sukhothai
• Z wycieczką do Tesco
• Motto
• Z nudów o LubForum
• Pożegnanie (nie tylko) z Afryką